അവന്റെ മുഖത്തു കാണുന്ന ശാന്തമായ ഭാവം മാത്രമായിരുന്നു അവളെ മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതും. പതിയെ

രചന മഹാ ദേവൻ

പാർട്ട് രണ്ട്

അവന്റെ മുഖത്തു കാണുന്ന ശാന്തമായ ഭാവം മാത്രമായിരുന്നു അവളെ മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതും. പതിയെ ഓരോ അടിവെച്ചു മുന്നോട്ട് നടന്ന് വാതിൽ പതിയെ തുറക്കുമ്പോൾ പുറത്തെ വാതിൽക്കൽ താഴെ വെച്ച ബിയർ കുപ്പിയിലെ അവസാനതുള്ളി ചുണ്ടോട് ചേർക്കുകയായിരുന്നു വിഷ്ണു. വോഡ്ക ശരീരത്തെ വീണ്ടും തളർത്തുമെന്ന ബോധത്തോടെ തന്നെ. ആ ലഹരിയെ അത്രമേൽ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട്. അതേ സമയം അവൾ വാതിൽ തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി ഒന്നുകൂടി തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ വാതിൽക്കൽ തന്നെ അവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്.

സിരകളിൽ പടർന്നു കയറുന്ന ലഹരിയിൽ അടി പതറുന്ന നിമിഷങ്ങൾ മുന്നേ ഉളള സ്നേഹം നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരി.!

” നീയെന്താടാ പകൽക്കിനാവ് കണ്ടിരിക്കുവാണോ ? ” പെട്ടന്നുള്ള ചോദ്യം കേട്ട് അത്ര നേരം മനസ്സിലൂടെ ഓടിനടന്ന ചിന്തയിൽ നിന്നും ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടി ഉണരുമ്പോൾ മുന്നിൽ അമ്മയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അവൾ. ! ഒരു പ്രതികാരത്തിനുള്ള കോപ്പ് കൂട്ടുംപോലെ മുന്നിൽ അത്ര നേരം ഉണ്ടായിരുന്ന രേഷ്മ എവിടെ എന്ന് നാലുപാടും നോക്കുമ്പോൾ അമ്മ അല്പം കടുപ്പിച്ചു തന്നെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു,

“നേരം ഇപ്പോൾ ഉച്ചയാകും. ഇനീം നിനക്ക് എണീക്കാറായില്ലേ ചെക്കാ.. ഒന്നുല്ലെങ്കിൽ ഒരു പെണ്ണ് കൂടി വന്ന് കയറിയ വീടല്ലേ? അവളോട് പോലും ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്തൊരു ഇരിപ്പാണ് ഇത്. ഇനീം ഇരിക്കാൻ ആണ് ഭാവമെങ്കിൽ തലവഴി വെള്ളം കോരി ഒഴിക്കും. അതിന് മുന്നേ എണീറ്റ് കുളിച്ചിട്ട് വാ നീ, വന്നിട്ട് വേണം എല്ലാവർക്കും വല്ലതും കഴിക്കാൻ..” അമ്മയുടെ നോട്ടവും അല്പം ഗൗരവം കലർന്ന സംസാരവുമെല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ പിന്നെ മുഖത്തൊരു ചിരി വരുത്തി എഴുന്നേൽക്കവേ എളിയിൽ കൈ കുത്തികൊണ്ട് അവന്റെ ചേഷ്ടകൾ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു അമ്മ. ! അത്‌ കണ്ട് കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ എഴുനേറ്റ് അരികിലെത്തി ആ കവിളിൽ പിടിച്ച് ഒന്ന് ആട്ടി,

“എന്തിനാണ് കല്യാണിക്കുട്ടി രാവിലെ തന്നെ ഇത്ര ഗൗരവം. ഞാൻ ദേ, എത്തി. അമ്മ പോയി എല്ലാം എടുത്ത് വെക്കുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ ഒന്ന് കുളിച്ച് ഉഷാർ ആയി വരാം. പോരെ. ഇനി അതിന്റ പേരിൽ കടന്നൽ കുത്തിയ പോലെ വീർക്കണ്ട ഈ സുന്ദരമായ മുഖം. കേട്ടല്ലോ ” എന്നും പറഞ്ഞ് ചിരിയോടെ ഒരു തോർത്തുമെടുത്തു ബാത്റൂമിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ചിരിയിൽ അല്പം വിഷാദച്ചുവ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

ഈശ്വരാ… എല്ലാം നല്ല രീതിയിൽ ഒന്ന് അവസാനിപ്പിച്ചു തരണേ. ” എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവർ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അത്ര നേരം ഓർമ്മകളെ ചിക്കിചികഞ്ഞു ഒരു കനൽ കണക്കെ നീറിത്തുടങ്ങിയ ചിന്തകളെ തണുപ്പിക്കാൻ എന്നവണ്ണം ഷവറിന്റ ചുവട്ടിൽ തണുത്ത വെള്ളം ശിരസ്സിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്നതും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുകയായിരുന്നു വിഷ്ണു. !

കുളിയും കഴിഞ്ഞ് ഡ്രസ്സ്‌ മാറി ഡൈനിങ് ഹാളിലെത്തുമ്പോൾ ടേബിളിൽ എല്ലാം കൊണ്ടുവെക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു അമ്മ. പക്ഷേ, അവന്റെ കണ്ണുകൾ തിരഞ്ഞത് രേഷ്മയെ ആയിരുന്നു. അവൾ എവിടെ പോയി എന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് നാല് പാടും തിരയുമ്പോൾ അടുക്കള കടന്ന് മുന്നിലേക്ക് വന്ന അവളെ കണ്ടത് അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ ആയിരുന്നു. റൂമിൽ കണ്ടതിൽ നിന്ന് വത്യസ്തമായി മുഖത്തു മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയുമായി മുന്നിലേക്ക് വരുന്നവളെ ഒരുമാത്ര നോക്കി നിന്നെങ്കിലും പെട്ടന്ന് തന്നെ ആ നോട്ടം പിൻവലിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ രേഷ്മയും അമ്മയും കൂടെ ഇരുന്ന് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ വായ് തോരാതെ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ സംസാരിക്കുന്ന അമ്മയെയും രേഷ്മയേയും അവൻ ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു.

ഒരു മകളെ കിട്ടിയത് മുതൽ അമ്മ എത്ര സന്തോഷവതിയാണ്. ഇങ്ങനെ വാ തോരാതെ സംസാരിക്കുന്ന അമ്മയെ കണ്ടിട്ട് ഒരുപാട് ആയി. ഇപ്പോൾ രേഷ്മയുടെ വരവ് ഈ വീടിനെ പഴയ സന്തോഷത്തിലേക്ക് കൊണ്ടെത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ, ഇതിനു പിന്നിലുള്ള ഫ്ലാഷ്ബാക്ക് അമ്മ അറിഞ്ഞാൽ…. മകൻ ചെയ്ത കൊള്ളരുതായ്മയെ കുറിച്ചോർത്ത്‌ അവളോട് ചിലപ്പോൾ അമ്മ ക്ഷമിക്കുമായിരിക്കും. പക്ഷേ, എന്നും അമ്മയെ മാത്രം അനുസരിച്ച് ശീലമുള്ള മകനിൽ നിന്ന് ഇങ്ങനെ ഒരു ദുഷ്പ്രവർത്തി ഉണ്ടായെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ..ചിലപ്പോൾ അമ്മക്കത് താങ്ങാൻ കഴിയില്ല. തന്നെ കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷകൾ ആയിരിക്കും ആ നിമിഷം തകർന്നു വീഴുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ഒരിക്കലും അത്‌ മാത്രം അമ്മ അറിയരുതേ എന്ന് പ്രാര്ത്ഥിക്കുമ്പോൾ അതോടൊപ്പം അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചത് രേഷ്മയുടെ വായിൽ നിന്നും അറിയാതെ പോലും ഒന്നും പുറത്തേക്ക് വരല്ലേ എന്നായിരുന്നു.

അവരുടെ സംസാരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇടക്ക് തന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്ന രേഷ്മയുടെ ചിരിയിൽ പുച്ഛമാണോ എന്ന് തോന്നിപോയി ആ നിമിഷം. “ആയിരിക്കാം…അവളുടെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ചവൻ ആയിട്ടല്ലേ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നത്. പക്ഷേ,…അന്ന് ശരിക്കും എന്താണ് നടന്നത്. !

മദ്യം തലക്ക് പിടിച്ച ആ നിമിഷത്തിൽ ഞാൻ ഒരു ക്രൂരനായി മാറിയെന്നു വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. അതുവരെ അങ്ങനെ ഒരു ചിന്തപോലും മനസ്സിൽ ഇല്ലാത്ത ഞാൻ…. ” വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സിൽ പിന്നെയും ആ നിമിഷങ്ങളും ചിന്തകളും കൂട് പൊളിച്ചു പുറത്തേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ കഴിക്കുന്നത് മതിയാക്കികൊണ്ട് എഴുനേറ്റു അവൻ. അപ്പോഴെല്ലാം മനസ്സിൽ നുരഞ്ഞുപൊന്തിയ ദേഷ്യം മുഴുവൻ സണ്ണിയോടും ഹരിയോടും ആയിരുന്നു.

അവനൊക്കെ കാരണം ആണ് ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥയിൽ ഒരു പെണ്ണിന്റ മുന്നിൽ തല താഴ്ത്തി നിൽക്കേണ്ടി വന്നത്. എന്തൊക്ക കൊള്ളരുതായ്മ അവരിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും തന്നോട് ഒരു ചതി പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അല്ലെങ്കിൽ അത്രമേൽ വിശ്വാസം ആയിരുന്നു അവരെ. പക്ഷേ, ആ വിശ്വസം ആണ് ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാക്കിയത്. തനിക്ക് ഈ വിഷയത്തിൽ താല്പര്യം ഇല്ലന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും ഇങ്ങനെ ഒരു ചതി ചെയ്യുമ്പോൾ എന്തിനായിരുന്നു ഒരു പാവം പെണ്ണിന്റ ജീവിതം കൂടി..അങ്ങനെ ഒന്ന് മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്തിനായിരുന്നു ആ ക്രൂരതക്ക് പാത്രമാകാൻ തന്നെ അവർ തിരഞ്ഞെടുത്തത്.” ഓരോന്നും ആലോചിക്കുംതോറും മനസ്സ് ദേഷ്യത്താൽ വല്ലാതെ കൊടുമ്പിരികൊള്ളുകയായിരുന്നു.

“നീ ഇത് എങ്ങോട്ടാടാ ഈ നേരത്ത്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞല്ലേ ഉളളൂ.. ഇന്നെങ്കിലും കുറച്ച് നേരം ഇവിടെ അടങ്ങി നിന്നൂടെ നിനക്ക്. ഈ കുട്ടിക്ക് ഇവിടെ ഒന്നും കാര്യമായി അറിയാത്തതല്ലേ? എല്ലാം ഒന്ന് പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കുന്നതിനു പകരം ഒന്നും പറയാതെ ഇറങ്ങിപോകുവാണോ? പിന്നെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതിന്റെ പിറ്റേ പെണ്ണിന്റ വീട്ടിൽ പോകുക എന്ന ചടങ്ങൊക്കെ ഉണ്ട്. അവിടെ ആരും നിങ്ങളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ വേണ്ടി ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ ഇല്ലെന്ന് അറിയുന്നതല്ലേ. അത്‌ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് കാര്യം മനസിലാക്കി നമ്മൾ അങ്ങോട്ട്‌ ചെല്ലുന്നതല്ലേ മര്യാദ. അത്‌ അവർക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷവും ആകും. അതിനൊന്നും ഇപ്പോൾ സമയം ഇല്ലാതെ എടിപിടി എന്ന് വേഷം മാറി എങ്ങോട്ടാ?” വേഷം മാറി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ആയിരുന്നു അമ്മയുടെ ചോദ്യം.

പക്ഷേ, അതിനൊന്നും കാര്യമായി മറുപടി പറയാതെ ആരോടെന്ന പോലെ ” ഇപ്പോൾ വരാം ” എന്ന് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ നോട്ടം രേഷ്മയുടെ മുഖത്തായിരുന്നു. പിന്നെ കാറിന്റെ ചാവിയും എടുത്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങി കാറുമെടുത്തു മുന്നോട്ട് എടുക്കുമ്പോൾ വിഷ്ണു ഒന്നുകൂടി നോക്കി ഉമ്മറത്തേക്ക്. അവിടെ അവനെ തന്നെ നോക്കികൊണ്ട് പുഞ്ചിരിയോടെ രേഷ്മ ഉണ്ടായിരുന്നു. ശരിക്കും അപ്പഴും അവന് മനസിലാകുന്നില്ലായിരുന്നു ആ പുഞ്ചിരിയുടെ അർത്ഥം എന്താണെന്ന്. അതിൽ ഓളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഭാവം കൊല്ലാനോ വളർത്താനോ എന്ന്.

അവൻ അവിടെ നിന്നും നേരെ പോയത് സണ്ണിയുടെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കിയായിരുന്നു. അറിയണം തന്നോട് എന്തിനായിരുന്നു ഇതെന്ന്. വിശ്വസിച്ചു കൂടെ നിന്നതിന്റ പേരിൽ ഇങ്ങോട്ട് ഇങ്ങനെ ഒരു വിശ്വാസവഞ്ചന എന്തിനായിരുന്നു എന്ന്. പഠിക്കുന്ന കാലം മുതൽക്ക് കൂടെ ഉള്ളവൻ ആണ്. എന്തിനും ഏതിനും കൂടെ നിൽക്കുന്നവൻ.. പക്ഷേ, ആ വിശ്വാസവും സ്നേഹവും ആണ് ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാക്കിയത്. സ്നേഹവും വിശ്വാസവും ഉണ്ടാക്കി എടുക്കാൻ ആണ് പ്രയാസം.. അത്‌ ഇല്ലാതാക്കാൻ ഒരു നിമിഷം മതി. മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞ് വന്ന ദേഷ്യവും സങ്കടവും കണ്ണുകളെ ഈറനയിച്ചപ്പോൾ അവൻ സ്വയം ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. തോറ്റുപോകുമ്പോൾ പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ എന്നവണ്ണം. സണ്ണിയുടെ വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് കാർ കയറ്റി നിർത്തി ഇറങ്ങുമ്പോൾ മുന്നിൽ തന്നെ പത്രവും കയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു സണ്ണി.

മുറ്റത് വന്ന് നിന്ന കാറും അതിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്ന വിഷ്ണുവിനെയും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ മുഖം ഒന്ന് മങ്ങിയെങ്കിലും അത്‌ പുറത്ത് കാണിക്കാതെ പത്രം മടക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ എഴുനേറ്റ് അവനെ ഉള്ളിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു, “എന്താടാ. വന്ന പാടെ മുറ്റത്തു തന്നെ നിൽക്കുന്നത്. കേറി വാ…എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു പിണക്കവും ഇല്ല. നിനക്കൊക്കെ അല്ലെ പിണങ്ങാൻ പറ്റൂ..അലെങ്കിലും കൂട്ടുകാർ ആയാൽ ഇണക്കവും പിണക്കവും ഒക്കെ പതിവാ..അത്‌ മാറുമ്പോൾ നീ വരുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. വാടാ…ഇനിയും ചുമ്മാ ബലം പിടിച്ചു നിൽക്കാതെ ” അവന്റെ സന്തോഷം അഭിനയിക്കലും സ്‌നേഹപ്രകടനവും കണ്ടപ്പോൾ വിഷ്ണുവിന് പെരുവിരൽ മുതൽ ദേഷ്യം ഇരച്ചുകയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ആ ദേഷ്യം സണ്ണിയുടെ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾക്കുള്ള മറുപടിയിൽ വ്യക്തവുമായിരുന്നു. ” നിന്റെ സൽക്കാരം സ്വീകരിക്കാനും മുഖത്തു ചിരി ഒട്ടിച്ചു വെച്ചുള്ള മുഖമൂടി ഭാവം കണ്ട് ആസ്വദിക്കാനും വന്നതല്ല ഞാൻ. നീയൊക്കെ കൂടി എനിക്ക് ഒപ്പിച്ചു തന്ന സംബന്ധം കൊണ്ട് അഭിമാനം കൊള്ളൂന്നത്തിന്റെ സന്തോഷം അറിയിയ്ക്കാൻ വന്നതാണ് ഞാൻ. കേട്ടോടാ… ” അവന്റെ ഓരോ വാക്കിലും ദേഷ്യം ഇരമ്പിക്കയറുമ്പോഴും സണ്ണിയുടെ മുഖത്തു പുഞ്ചിരി ആയിരുന്നു.

“നീ ചിരിക്ക്. നിന്റെ ഈ ചിരിക്ക് പിന്നിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ചതി അറിയാൻ കഴിയാത്തതാണ് എനിക്ക് പറ്റിയ തെറ്റ്. അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പെണ്ണിന്റ ജീവിതം നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ കൂട്ടുനിൽക്കില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, നീയൊക്കെ കൂടെ….എന്നിട്ട് അവസാനം അത്‌ എന്റെ തലയിൽ കെട്ടിവെച്ചു നീ ഒക്കെ കൈയൊഴിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ നിന്റെ ഒക്കെ വിഴുപ്പ് കൂടി ചുമക്കേണ്ട അവസ്ഥയാണ് എനിക്ക്. അപ്പൊ നിനക്ക് ചിരിക്കാം…കൂട്ടുകാരന്റെ ജീവിതം തകർത്തിട്ട് ഇങ്ങനെ ചിരിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന നിന്നെ ഒക്കെ.. “

അവൻ വർദ്ധിച്ച ആവേശത്തോടെ സണ്ണിക്ക് നേരെ കയർക്കുമ്പോൾ ഇടക്ക് വാക്കുകൾ ശ്വാസം മുട്ടി പിടഞ്ഞുവീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത്‌ കണ്ട് കൊണ്ട് തന്നെ സണ്ണി മറുത്തൊന്നും പറയാതെ അകത്തേക്കു നടന്നു. ഉള്ളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ സണ്ണിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു കൂടെ ദേഷ്യത്തോടെ വിഷ്ണു വരുമെന്ന്. ഉള്ളിലേക്ക് വന്ന് സംസാരിക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ അവൻ കേൾക്കില്ലെന് അറിയാം. അപ്പൊ ഇതാണ് നല്ലത്. അവൻ താനേ ഉള്ളിലേക്ക് വരും.

കാരണം, ഇപ്പോൾ അവന്റെ ആവശ്യം ആണ് ദേഷ്യവും സങ്കടവും പറഞ്ഞ് തീർക്കുക എന്നത്. കരുതിയ പോലെ തന്നെ ഒന്നും പറയാതെ ഉള്ളിലേക്ക് നടക്കുന്ന സണ്ണിയെ കണ്ടപ്പോൾ വർദ്ധിച്ച ദേഷ്യത്തോടെ വിഷ്ണുവും ഉള്ളിലേക്ക് കയറി അവനെ തിരയുമ്പോൾ ആ നിമിഷം പിന്നിൽ തുറന്നു കിടക്കുന്ന വാതിൽ അടക്കുകയായിരുന്നു സണ്ണി…

ഉള്ളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ സണ്ണിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു കൂടെ ദേഷ്യത്തോടെ വിഷ്ണു വരുമെന്ന്. ഉള്ളിലേക്ക് വന്ന് സംസാരിക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ അവൻ കേൾക്കില്ലെന് അറിയാം. അപ്പൊ ഇതാണ് നല്ലത്. അവൻ താനേ ഉള്ളിലേക്ക് വരും. കാരണം, ഇപ്പോൾ അവന്റെ ആവശ്യം ആണ് ദേഷ്യവും സങ്കടവും പറഞ്ഞ് തീർക്കുക എന്നത്. കരുതിയ പോലെ തന്നെ ഒന്നും പറയാതെ ഉള്ളിലേക്ക് നടക്കുന്ന സണ്ണിയെ കണ്ടപ്പോൾ വർദ്ധിച്ച ദേഷ്യത്തോടെ വിഷ്ണുവും ഉള്ളിലേക്ക് കയറി അവനെ തിരയുമ്പോൾ ആ നിമിഷം പിന്നിൽ തുറന്നു കിടക്കുന്ന വാതിൽ അടക്കുകയായിരുന്നു സണ്ണി…

പിന്നിലെ വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് വിഷ്ണു തിരിഞ്ഞുനോക്കവേ, കയ്യിൽ പാതി മദ്യം നിറഞ്ഞ ഗ്ലാസ് ചുണ്ടോട് ചേർത്ത് രുചി ആസ്വദിക്കുന്ന സണ്ണിയെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ കോപം കൊണ്ട് ചുവന്നു.

” നീ എന്താ രാവിലെ ഒളിച്ചുകളിക്കാൻ ഇറങ്ങിയേക്കുവാണോ?നിന്റെ ഒക്കെ കൊള്ളരുതായ്മക്ക് പാത്രമായ എന്റെ മുന്നിൽ പിന്നെയും ഒടിയൻ കളിക്കുവാണോ നീ? അതോ എന്നെ ഇതിനുള്ളിലാക്കി വാതിൽ അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു തല്ലാൻ വല്ല പ്ലാനുമുണ്ടോ സണ്ണിമുതലാളിക്ക് ? കൊള്ളാം..അങ്ങനെ വല്ല ചിന്തയും ഉണ്ടെങ്കിൽ അത്‌ രണ്ടായി മടക്കി അണ്ടർവെയറിന്റെ പോക്കറ്റിലോട്ട് തിരുകി വെച്ചേക്ക്. അങ്ങനെ വല്ലതും നിന്റെ തലച്ചോറിൽ എവിടെയെങ്കിലും മുളച്ചുപൊന്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ നിനക്ക് തെറ്റി. നിന്റെ മുന്നിൽ എന്നും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാത്രം നിൽക്കാറുള്ള വിഷ്ണു അല്ല ഞാൻ ഇപ്പോൾ. നീയൊക്കെ കെട്ടിവെച്ച വിഴുപ്പ് എപ്പോ മുതൽ എനികാണെന്ന് പറഞ്ഞ് എഴുതിവെച്ചോ, അന്ന് മുതൽ ആ പഴയ വിഷ്ണു ഇല്ല. ഇപ്പോൾ നിന്നെ പോലെ ഉള്ളവനെ വിശ്വസിച്ചതിന്റെ പേരിൽ നീറി നീറി ഇപ്പോൾ അതിൽ എരിഞ്ഞുതുടങ്ങിയ കനൽ ആണ് വിഷ്ണു. നീ ഒന്ന് തൊട്ട് നോക്ക്.. പൊള്ളും നിന്കക്ക്.. “

വിഷ്ണു വാക്കുകൾ കൊണ്ട് സണ്ണിയെ നേരിടുമ്പോൾ കോപത്താൽ നിന്ന് വിറക്കുകയായിരുന്നു. അത്‌ വരെ മനസ്സിൽ കൊണ്ടു നടന്ന ഭാരം ഇറക്കിവെക്കാൻ ഒരിടം കിട്ടിയ പോലെ ആയിരുന്നു വിഷ്ണുവിന്റെ വാക്കുകൾ. പക്ഷേ, അപ്പോഴും സണ്ണിയുടെ മുഖത്തു പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു. കൂടെ കയ്യിലെ ഗ്ലാസ്സിലെ അവസാനതുള്ളിയും കാലിയാക്കി ഗ്ലാസ് ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ വെച്ച് വാഷ്ബെയ്‌സിൽ നിന്ന് ഒന്ന് മുഖം കഴുകി. പിന്നെ അവിടെ കിടന്ന തോർത്തുമെടുത്ത്‌ മുഖം തുടച്ചുകൊണ്ട് വിഷ്ണുവിന് നേരം തിരിഞ്ഞു പുഞ്ചിരിയോടെ തന്നെ

“നീ എന്താ ചോദിച്ചേ, നിന്നെ തല്ലാൻ ആണോ ഞാൻ വാതിൽ അടച്ചതെന്നോ? മോനെ.. നിന്നെ എന്നല്ല ഒരാളെ തല്ലാനും ഇങ്ങനെ ഒരു വാതിലിന്റ മറവ് വേണ്ട സണ്ണിക്ക്. തല്ലണമെന്ന് ഉണ്ടെങ്കിൽ എവിടെ വെച്ചും തല്ലും, അതിന് ഒരു മടിയോ മറയുടെ ആവശ്യമോ ഇല്ല സണ്ണിക്ക്. എല്ലാവരേക്കാൾ കൂടുതൽ അത്‌ അറിയുന്നതും നിനക്കാണല്ലോ. പിന്നെ നീ പുച്ഛത്തോടെ വിളിച്ചല്ലോ.. സണ്ണി മുതലാളി എന്ന്. അതെനിക്ക് ബോധിച്ചു. ഒന്നുല്ലെങ്കിൽ ആ വിളി ഒരു സുഖം തന്നെയാ. നിനക്ക് മുന്നിൽ ഇപ്പഴും ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ നീ മനസ്സിലാക്കണം വിഷ്ണു നിന്റെ ഈ ഉമ്മാക്കി കണ്ട് വിരണ്ടു കാല് പിടിക്കുന്ന ആളല്ല സണ്ണി എന്ന്.”

വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒരു എതിരാളിയെ പോലെ സംസാരിക്കുമ്പോഴും ശാന്തനായിരുന്നു സണ്ണി. “ശരിയാണ്.. നീ ചങ്കുറപ്പുള്ളവനാ… നിന്നോട് ജയിക്കാൻ ചിലപ്പോൾ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല.. പക്ഷേ, ഞാൻ ജയിക്കാൻ ശ്രമിക്കും തോൽക്കും വരെ. കാരണം, എന്റെ ജീവിതം ആണ് ആർക്കൊക്കെയോ മുന്നിൽ ചവിട്ടിയരക്കപ്പെടുന്നത്. അതിന്റ കാരണം തേടിയാണ് ഞാൻ വന്നതും.. അത്‌ അറിയണം എനിക്ക് നിന്നിൽ നിന്ന് തന്നെ. സ്വന്തം കൂട്ടുകാരനെ ചതിച്ചിട്ട് നീ എന്ത് നേടി. ഇതെല്ലാം ചോദിക്കേണ്ട ദിവസം ഇപ്പോൾ അല്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇന്നെങ്കിലും എനിക്ക് അറിയണം അന്ന് സംഭവിച്ചത് എന്താണെന്ന്…

ഞാൻ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ പീഡിപ്പിച്ചെന്ന് ഇപ്പഴും വിശ്വസിക്കാൻ എന്റെ മനസ്സ് സമ്മതിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒരു പെണ്ണിന്റ മാനം കവർന്ന ആഭാസൻ ആണ്. അതും ഇപ്പോൾ എന്റെ ഭാര്യ ആയവളുടെ….ആ നിമിഷം മുതൽ അവളുടെ ഓരോ നോട്ടവും എന്നെ ഇഞ്ചിഞ്ചായി കൊല്ലുകയാണ്. അവളുടെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ തല ഉയർത്താൻ പറ്റാതെ…..പറ.. നീയൊക്കെ ചേർന്നല്ലേ അന്നവളെ… എന്നിട്ട്, ഒന്നും അറിയാത്ത എന്നെ…..പറ… ഇതിനൊരു ഉത്തരം തേടി ആണ് ഞാൻ വന്നത്. അത്‌ കിട്ടിയിട്ടേ ഞാൻ പോകൂ.. അല്ലെങ്കിൽ ഇനി നമ്മളിൽ ഒരാളെ ഉണ്ടാകൂ സണ്ണി…

സിനിമാ ഡയലോഗ് പോലെ അത്‌ ഞാൻ ആണെന്ന് പറയുന്നില്ല. അത്‌ ചിലപ്പോൾ നീ തന്നെ ആയിരിക്കും. പക്ഷേ, ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ നിനക്ക് എന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം ഇല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ നിന്ന് എന്റെ ശവം ആണ് പുറത്തേക്ക് പോകുന്നതെങ്കിൽ ആ ശവം ആകുന്നത് വരെ ഞാൻ ശ്രമിക്കും, എന്റെ സ്ഥാനത് നിന്നെ കിടത്താൻ. ശവമായി !”

അവന്റെ വാക്കുകളിൽ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ച തീരുമാനത്തിന്റെ ശക്തി ഉണ്ടെന്ന് തോന്നിയിരുന്നു സണ്ണിക്ക്. എന്ത് പറയണം, എങ്ങിനെ പറയണം എന്നറിയാതെ കുറച്ച് നേരം ചിന്താകുലനായി വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ചു നിന്നു അവൻ. മുന്നിൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങളുമായിട്ടാണ് കൂട്ടുകാരന്റെ വരവ്. ഉത്തരങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കുന്ന അവനെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തിയാൽ ചിലപ്പോൾ…അവൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ഉത്തരം അല്ല തനിക്ക് പറയാനുള്ളതെന്ന് അറിയുമ്പോൾ അവന്റെ പ്രതികരണമെന്തായിരിക്കും എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്നും വിഷ്ണുവിന്റെ വിളി വീണ്ടും കേട്ടു,

“സണ്ണി.. നീ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.. നിന്റെ തുറന്ന് പറച്ചിൽ കേട്ടിട്ട് വേണം എനിക്ക് പോകാൻ.” അക്ഷമനായി നിൽക്കുന്ന വിഷ്ണുവും അവന്റെ വാക്കുകളും സണ്ണിയെ ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർത്തുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒന്ന് തീരുമാനിച്ചിരുന്നു സണ്ണി, ” എന്തും സംഭവിക്കട്ടെ.. ന്നാലും ഇനിയെങ്കിലും സത്യം ഇവനറിയണം ” എന്ന്.

*******************

“എന്താ അമ്മേ, വിഷ്ണുവേട്ടൻ പോയിട്ട് നേരം ഒരുപാട് ആയല്ലോ? ഇനി എന്നെ ഇഷ്ടമാകാഞ്ഞിട്ടാണോ.ഞാൻ കേറിവന്നത് വിഷ്ണുവേട്ടന്റെ താല്പര്യം ഇല്ലാതെ ആണോ”

ഉച്ചക്കത്തെക്കുള്ള അടുക്കളപ്പണിക്കിടയിൽ ആയിരുന്നു രേഷ്മയുടെ ചോദ്യം. അത്‌ കേട്ടപ്പോൾ അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു സങ്കടം ഉടലെടുത്തിരുന്നു. ആ സങ്കടം മുഖത്തു തെളിഞ്ഞുകാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതിനോടൊപ്പം ഒരു പുഞ്ചിരി കൂടി വരുത്തിക്കൊണ്ട് അവർ മെല്ലെ രേഷ്മക്കരികിലെത്തി മുടിയിലൂടെ സ്നേഹത്തോടെ ഒന്ന് തോലോടികൊണ്ട് താടിയിൽ പിടിച്ചുയർത്തി,

“ന്തിനാ മോളെ അങ്ങനെ ഒക്കെ ചിന്തിക്കുന്നത്. അവൻ ഇടക്ക് അങ്ങനെ ആണ്. ചില സമയങ്ങളിൽ ഒരു പ്രത്യേകസ്വഭാവം ആണ്. അതൊക്കെ മാറ്റിയെടുക്കേണ്ടത് ഇനി മോളാണ്. മോളുടെ സ്നേഹത്തോടെ ഉള്ള സാമിപ്യം അവനെ മാറ്റുമെന്ന വിശ്വാസം ഈ അമ്മക്കുണ്ട്. അവനും സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രേ അറിയൂ മോളെ.. പക്ഷെ, അത് പുറത്ത് കാണിക്കാൻ കുറച്ച് മടി ആണെന്ന് മാത്രം..മോള് അതൊന്നും കാര്യമാക്കുണ്ട.. ഇനി മുതൽ ഇതാണ് നിന്റെ വീട്. നിന്റെ അമ്മയെ പോലെ ഒരു അമ്മയാണ് ഞാനും. എന്റെ മോള് തന്നെ ആണ് നീ. അതുകൊണ്ട് ഈ വീട്ടിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നോക്കീം കണ്ടറിഞ്ഞും ചെയ്യേണ്ടത് മോളാണ്. കേട്ടല്ലോ”

അമ്മയുടെ സ്നേഹത്തോടെ ഉളള വാക്കുകൾകൊണ്ട് വല്ലാത്തൊരു ആത്‌മബന്ധം അവർക്കിടയിൽ ഉടലെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവളിലെ സംശയത്തിന് ആ വാക്കുകൾ ഒരു അറുതിയല്ലായിരുന്നു. അമ്മയുടെ വാക്കുകളിൽ തന്നെ എന്തൊക്കെയോ മറച്ചുപിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പോലെ. സംസാരിക്കുമ്പോൾ പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അമ്മയുടെ മുഖം പറയുന്നുണ്ട് എന്തൊക്കെയോ താൻ അറിയാതിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന്. അങ്ങനെയെല്ലാമുള്ള ചിന്തകൾ അവളുടെ മനസ്സിലൂടെ അലസമായി സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അതിന്റ സത്യാവസ്ഥ എന്തെന്ന് അറിയാനുള്ള ത്വര അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയവന്റെ കൊള്ളരുതായ്മക്ക് പത്രമായ തനിക്ക് മുന്നിൽ മറച്ചുപിടിക്കാൻ വേറെ എന്ത് കൊള്ളരുതായ്മയാണ് അയാളുടെ ഭൂതകാലത് ഉള്ളതെന്ന് അറിയാൻ ഉളള അതിയായ ആഗ്രഹം തന്നെ ആയിരുന്നു അത്‌.

“എന്നാലും അങ്ങനെ അല്ല അമ്മേ . എന്തോ എനിക്ക് തോനുന്നു ഈ കല്യാണത്തിന് വിഷ്ണുവേട്ടന് ഈഷ്ടമല്ലായിരുന്നു എന്ന്. അതല്ലേ സത്യം. “

അവളുടെ ചോദ്യം ഒരു കൊള്ളിയാൻ പോലെ അമ്മയുടെ നെഞ്ചിലൂടെ പാഞ്ഞുകയറുമ്പോൾ അവളുടെ നോട്ടം അമ്മയുടെ മുഖത്തു തന്നെ ആയിരുന്നു. ഇനി തനിക്ക് സംഭവിച്ചത് വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് അമ്മ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ, അതല്ലെങ്കിൽ വേറെ എന്തെങ്കിലും സംഭവം വിഷ്ണുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടന്നിട്ടുണ്ടോ എന്നൊക്കെ അറിയാൻ ഉളള വ്യഗ്രത. രേഷ്മയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ അവൾക്ക് നേരെ തിരിയുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അത്‌ കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ അവൾക്കും വല്ലാത്തൊരു സങ്കടം തോന്നി. അവൾ വേഗം അമ്മക്കരികിലെത്തി ആ കണ്ണുകൾ തുടക്കുമ്പോൾ ചിരിയോടെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു,

“ഞാൻ ചോദിച്ചത് അമ്മക്ക് വിഷമായെങ്കിൽ സോറി. ഞാൻ ഇനി ചോദിക്കില്ല.. ഞാൻ കാരണം ഒരിക്കലും ഈ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറയരുത്. അമ്മക്ക് പറയാൻ കഴിയാത്ത എന്തോ ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അത്‌ അങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ. അത്‌ അറിയാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കില്ല ഇനി ഒരിക്കലും, അമ്മക്ക് അത്‌ എന്നോട് പറയണമെന്ന് എപ്പോ തോന്നുന്നോ അപ്പോൾ പറയാം..”

അവൾ അത്രയും പറഞ്ഞ് പുഞ്ചിരിയോടെ അമ്മയെ കെട്ടിപിടിക്കുമ്പോൾ അമ്മക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു മനസ്സ് വിഷമിച്ചുകൊണ്ടാണ് കുട്ടി പുഞ്ചിരിക്കുന്നതെന്ന്. താൻ കരയാതിരിക്കാൻ ആണ് ഒന്നും പറയേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്. അങ്ങനെ ഒരു പെണ്ണിനോട് ഇനി മറച്ചുവെക്കുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് തോന്നിപ്പോൾ കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവളെ പിടിച്ചുയർത്തി അമ്മ. പിന്നെ അടുക്കളയിലെ വാഷ്‌ബെയ്‌സണിൽ നിന്ന് വെള്ളമെടുത്തു മുഖം കഴുകി സെറ്റുമുണ്ടിന്റെ കോന്തലയിൽ മുഖം തുടച്ചുകൊണ്ട് രേഷ്മയുടെ കരം കവർന്ന അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഡൈനിങ്ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. പിന്നെ അവളെ ഡൈനിങ് ഹാളിലെ കസേരയിൽ ഇരുത്തികൊണ്ട് അമ്മ റൂം ലക്ഷ്യമാക്കി നടകുമ്പോൾ രേഷ്മയിൽ എന്താണ് അമ്മ പറയാൻ പോകുന്നതെന്ന ചിന്തയായിരുന്നു. കുറച്ചു സമയത്തിനുള്ളിൽ റൂമിൽ നിന്നും വരുന്ന അമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു,

അപ്പോഴാണ് അമ്മയുടെ കയ്യിലുള്ള ബാഗിലേക്ക് നോട്ടം ഒന്ന് പാളിയതും. അവൾക്കരികിൽ ഇരുന്ന് ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അത്‌ പരാജയപ്പെട്ട പോലെ ചെറുതായി വിതുമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു ചുണ്ടുകൾ. “മോളെ… അമ്മ പറയുന്നത് സംയമനത്തോടെ കേൾക്കണം. മുഴുവൻ കേൾക്കാതെ മറുത്തൊന്നും പറയരുത്. എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞിട്ട് മോൾക്ക് തീരുമാനികാം.. പക്ഷേ, ഇത് ഒരു ചതിയായി മാത്രം ന്റെ മോള് കാണരുത്. ” അമ്മയുടെ മുഖവുരയുള്ള സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത്‌ കാര്യം എന്താണെന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംഷ ആയിരുന്നു.. അത്‌ മനസ്സിലാക്കിയ പോലെ ആയിരുന്നു അമ്മ അവളെ നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞതും,

“മോളെ…. വിഷ്ണു.. വിഷ്ണു. ഒരു മെന്റൽപേഷ്യന്റ് ആയിരുന്നു രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ” അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ശ്വാസം നില്ക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിയ ആ നിമിഷത്തിൽ ആയിരുന്നു അമ്മ കയ്യിലുള്ള ബാഗിലെ ആൽബം തുറന്ന് അവൾക്ക് മുന്നിലേക്ക് നീട്ടിയത്. അതിലെ കാഴ്ച കൂടി കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ നിറഞ്ഞാടുമ്പോൾ അടുത്ത ഞെട്ടലോടെ അവൾ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

അടുത്ത പാർട്ട് വായിക്കാൻ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *